Dziennik Refleksyjnego Praktyka

 1. Czego się nauczyłem/dowiedziałem? Nauczyłem się, że każdego ucznia trzeba traktować indywidualnie i dbać o jego rozwój. Nieustannie poszerzać zarówno swoje, jak i uczniów kompetencje.  2. Co mnie szczególnie zadziwiło/zaintrygowało? Zaintrygował mnie wykład, na którym dowiedziałem się, że obok kryzysu klimatycznego mamy kryzys społeczny, a także fakt, że nauczyciel powinien pełnić funkcję rolnika, który stwarza warunki do rozwoju - po przemyśleniach w pełni zgadzam się z tymi słowami. 3. Czego będę mógł użyć w mej pracy w przyszłości? Będę poszerzał swoje kompetencje, co będzie miało bezpośrednie przełożenie na poszerzanie kompetencji moich uczniów i problemów, które stawia przed nimi świat.  4. Jakiego wsparcia jeszcze potrzebuję, oczekuję? Najlepszym wsparciem będą kolejne edycje projektu, które pozwolą na poszerzanie mojej wiedzy i kompetencji.

 Lekcja została w klasie V. Uczniowie nie mieli większych problemów z opanowaniem tematu. Począwszy od klasy IV, systematycznie wprowadzałem uczniów w pracę z narzędziami TIK i pracach w grupie i w parach. Począwszy od klasy V uczniowie przesyłają wszystkie prace w aplikacji Padlet, co sprawia im wielką frajdę. Dzieciaki są chłonne nowych rozwiązań. Praca w grupach lub parach jest efektywnym sposobem na prowadzenie lekcji. Narzędzia TIK wspomagają w wydatny sposób proces nauczania. W następnym półroczu zamierzam wprowadzić dzieciaki w świat aplikacji Genially.

  Sztuczny satelita to obiekt stworzony przez człowieka, który krąży wokół jakiegoś ciała niebieskiego, np. wokół Ziemi. Rola, jaką pełnią jest olbrzymia. Nie zdajemy sobie sprawy, że bez przerwy korzystamy z ich możliwości. Dzięki nim otrzymujemy coraz dokładniejsze prognozy pogody, wykorzystujemy do przekazywania sygnału radiowego i telewizyjnego, łączność, określanie własnej pozycji (GPS). Satelity dostarczają cennych informacji dla potrzeb rolnictwa, leśnictwa, rybołówstwa, geologii, archeologii i innych dziedzin gospodarki. Pierwszy sztuczny satelita Ziemi - Sputnik 1- został wysłany 4 października 1957 roku przez Związek Radziecki. Pierwszy sztuczny satelita Księżyca - Łuna 10 został umieszczony na orbicie wokółksiężycowej 3 kwietnia 1966 roku, a w latach następnych wprowadzono również sztuczne satelity na orbity wokół innych ciał niebieskich.

 Technologia daje nam nieograniczone możliwości. Jedynym ograniczeniem jest nasza wyobraźnia. Uczniowie, którzy korzystają z TIK podczas lekcji wykazują duże zaangażowanie i wyróżniają się kreatywnością w poszukiwaniu rozwiązań problemów. Narzędzia TIK, z którymi pracujemy podczas lekcji: Pinterest  Padlet  Quizizz   Kahoot  Quizlet  WordWall  LearningApps  Voki Emaze Prezi Genially Microsoft Teams Tylko wyobraźnia ogranicza zastosowanie powyższych.    

 1. Podczas pracy w III Module dowiedziałem się między innymi, że postawę kreatywności i innowacyjności u ucznia kreują zarówno nauczyciele jak i otoczenie. Utwierdziłem się w przekonaniu, że obecna podstawa programowa odstaje od wyzwań współczesnego świata. 2. Zaintrygowało mnie stwierdzenie, że nauczyciel powinien pełnić rolę rolnika. Fakt, że obok kryzysu klimatycznego mamy kryzys ludzki.  3. W pracy będę wcielał w życie moją rolę, jako rolnika, który stwarza warunki uczniom do optymalnego rozwoju. 

 Stosując metodę Design Thinking mógłbym zrealizować następujące cele dydaktyczne: 1. Urozmaicenie gazetki szkolnej 2. Kształtowanie postaw patriotycznych 3. Kształtowanie postaw obywatelskich

 1. Innowacja produktowa - aparat fotograficzny w telefonie komórkowym 2. Innowacja procesowa - laserowo tnące narzędzia 3. Innowacja marketingowa - zastosowanie znaków towarowych 4. Innowacja organizacyjna - użycie outsourcingu badań lub produkcji

 Problem: Unifikacja ziem polskich po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. Zastosowana technika: diagram rybiej ości. W diagramie zamieściłem następujące zagadnienia:  - problemy polityczne - problemy gospodarcze - problemy prawne - problemy administracyjne

 Po przeczytaniu scenariuszy zawartych na stronie zauważyłem, że przebieg lekcji wygląda, jak w moim przypadku. Klasa dzielona jest na grupy lub pracuje w parach. Każda z grup (par) otrzymuje problem do rozwiązania i po upływie danego czasu przedstawia wyniki swojej pracy na forum. Grupa (para) jest zdublowana. Zdublowana grupa (para) porównuje dokonania swoich koleżanek/kolegów i reszta klasy uzupełnia zadanie zawarte w karcie pracy. Takim tematem może być Unifikacja ziem polskich po odzyskaniu niepodległości. Przy pracy metodą projektu sytuacja wygląda podobnie.  Powyższe umożliwia korzystanie z wielu źródeł informacji i wyszukiwanie potrzebnych (umiejętność wyszukiwania informacji, krytyka źródeł, tworzenie narracji, praca z programami multimedialnymi.

 Zaobserwowałem, że uczniowie mają wiele pomysłów podczas korzystania z chociażby takich metod aktywizujących, jak: rybi szkielet, drzewko decyzyjne, czy analiza SWOT. W ten sposób można uczniom podać wiele tematów wynikających z podstawy programowej do zrealizowania.  1. Mieszko I ma przed sobą decyzję. Przyjąć chrzest z rąk niemieckich lub czeskich. Zastanów się nad konsekwencjami każdego z rozwiązań. 2. Polska otrzymała od przedstawiciela III Rzeszy propozycję oddania korytarza i przystąpienia do sojuszu. Jak powinny zachować się władze polskie. Przedstaw rozwiązanie dla opcji: tak i nie. Tego typu problemów można definiować mnóstwo.

 Pracuje 14 lat w szkole. Z moich obserwacji wynika, że: 1. Ze względu na ilość rozwiązań na lekcjach dominują problemy konwergencyjne. 2. Ze względu na ilość informacji wstępnych prym wiodą problemy zamknięte. Dlaczego? Jednym z czynników jest przeładowana podstawa programowa, która nie sprzyja realizacji podczas zajęć problemów dywergencyjnych i otwartych. Drugim czynnikiem jest sposób realizacji podstawy. Wspieraniu kreatywności i innowacyjości sprzyjają rzecz jasna problemy dywergencyjne i otwarte.

       Sir Ken Robinson twierdzi, że obok kryzysu klimatycznego mamy równie poważny kryzys zasobów ludzkich. W pełni zgadzam się z powyższym twierdzeniem. Każdy człowiek jest inny i powinien wykorzystywać talenty w nich drzemiące. Nie możemy przechodzić przez życie liniowo. Nie każdy ma predyspozycje do kontynuowania nauki na studiach. W ten sposób pojawia się grupa ludzi, którzy nie lubią swojej pracy i czekają z utęsknieniem do piątku. Bardzo podoba mi się określenie, że zasoby ludzkie nie leżą na powierzchni i tak, jak zasoby naturalne należy je wydobyć na światło dzienne. To od nauczyciela zależy, czy uczeń odkryje drzemiące w nim talenty, czy też wtłoczy w sztywne ramy wymagań systemu. Model fast food - określenie to jak najbardziej pasuje do systemu edukacji, ponieważ wszystko jest ustandaryzowane. Obecny system edukacji nie jest dostosowany do potrzeb uczniów. Nauczyciel może być porównywany do rolnika. Rolnik stwarza warunki do rozwoju roślin. Nauczycie powin...

 1. Eksperymentuj  2. Próbuj nowych (niekonwencjonalnych) rozwiązań 3. Nie poddawaj się rutynie. 4. Nieustannie poszukuj 5. Bądź otwarty na współpracę 6. Gospodaruj mądrze czasem.  7. Miej czas na odpoczynek i refleksję. Nic na siłę. 8. Czytaj książki. 9. Nie poddawaj się po niepowodzeniu. 10. Każdego dnia dbaj o rozwój umysłowy - trenuj mózg. 11. Bądź cierpliwy w dążeniu do celu. 12. Nie ma rzeczy niemożliwych. 13. Ogranicza nas tylko wyobraźnia. 14. Trzymaj dystans do siebie i pracy. 15. Nie zawsze masz rację. Słuchaj innych. 16. Bądź otwarty i elastyczny. 17. Pracuj w ciekawych miejscach. 18. Odżywiaj się zdrowo. 19. Otaczaj się ciekawymi ludźmi, 20. Dbaj nie tylko o umysł. Odpoczywaj aktywnie.

 Zasady, które stosuję obecnie: - jestem optymistą i marzycielem - nieustępliwy i cierpliwie dążący do celu - mam odwagę mówić o swoich projektach - przed przystąpieniem do pracy nad projektem - otwarty i elastyczny - odporny na niepowodzenia - nie ma rzeczy niemożliwych - mam otwarty umysł Powyższe zasady staram się przekazywać uczniom, uzasadniając, że tylko człowiek o powyższych predyspozycjach jest w stanie podejść do problemu w sposób konstruktywny i przynoszący pożądane efekty. Trzeba przecierać nowe drogi osiągnięcia celu.  Szczególnie trudne jest zaakceptowanie reakcji na nowe rozwiązania, które są przyjmowane z nieufnością - jako nowe i niesprawdzone. 

 1. Jesteś królem Władysławem Jagiełłą. Przychodzą do ciebie posłowie krzyżaccy z mieczami. Co robisz? Zastanów się nad konsekwencjami swojego postępowania.  2. Jesteś królem Sparty Leonidasem. Wysłańcy króla Persji oferują tobie pokój za oddanie hołdu władcy Persji. Oddasz hołd - unikniesz wojny. Odrzucisz propozycję - zginiesz. Poszukaj trzeciego rozwiązania.

 Nauczyciel, który wspiera kreatywność i postawy proinnowacyjne według mnie powinien być: - cierpliwy - wyrozumiały - powinien wskazywać różne kierunki rozwiązań - powinien zachęcać do krytycznego myślenia - zachęcać do poszukiwań - zachęcać do realizacji marzeń/celów poprzez różnorodne rozwiązania

 Ciekawi mnie od zawsze, czy istnieje sposób na zbudowanie wehikułu czasu. Jaki musiałby być silnik takiego pojazdu? Jakie paliwo aby było efektywne. Urządzenia, które uchroniłyby człowieka przed skutkami niewyobrażalnych prędkości. Co by było gdyby? 

 Podczas pracy w Module I poznałem metody myślenia, które sprzyjają innowacyjności. Zaskakujące było dla mnie, że jeden i drugi sposób myślenia się uzupełniają i są dla siebie niezbędne, aby móc mówić o postawie proinnowacyjnej.

 Po przeczytaniu materiałów dotyczących TIK w polskiej szkole doszedłem do wniosku, że jest wielu nauczycieli z różnych przedmiotów i etapów edukacyjnych, którzy w mądry i wydajny sposób używają tego typu narzędzi, aby zachęcić uczniów do zgłębiania tajników wiedzy i odkrywania drzemiącego w nich potencjału. Podążając tą drogą wyzwolimy w uczniach chęć nauki i tworzenia. Należy jednak w sposób wyważony korzystać z TIK w szkole.  

 Nie potrzebowałem zbyt wiele czasu, aby zastanawiać się nad pytaniem, kogo uważam za osobę innowacyjną. Bez chwili wahania wybrałem. Steven Paul Jobs dostrzegł potencjał drzemiący w dopiero raczkującej dziedzinie komputerów. Wyniósł na wyżyny postrzeganie systemu operacyjnego, który nie musi być nudny, a który otwiera się dla przeciętnego człowieka.

 Moim zdaniem myślenie dywergencyjne sprzyja generowaniu pomysłów. Uważam tak, gdyż cechuje się ono między innymi myśleniem  niekonwencjonalnym. Tylko wychodzenie poza utarty schemat i poszukiwanie nowych rozwiązań generuje innowacyjność, kreatywność.  Myślenie konwengercyjne zaś gwarantuje logiczne rozumowanie i gwarancję wykonalności wytworu myślenia dywergencyjnego.

 Nad wybranym problemem pracuję wytrwale i w sposób uporządkowany. Dzielę pracę na etapy i każdy doprowadzam do końca. Każdy szczegół jest ważny, gdyż wpływa na efekt końcowy rozwiązywanego problemu.

  Moją najmocniejszą stroną ciągła gotowość do przyjmowania nowych idei, a także zdolność analizy.

 Ciągłe poszukiwanie i doskonalenie drogi do celu. Nieustanny rozwój.

Przychodzą mi do głowy na chwilę obecną takie drobiazgi:  - samoostrząca się maszynka do golenia, - jedna tabletka na rzucenie palenia,

  Chronologia Przedstawiam Wam moje najmłodsze "dziecko". Pierwsza prezentacja w programie "Genially".  Moi uczniowie korzystają z poniższego materiału od września. https://view.genial.ly/5f037a1b3d3a380d79e107f2/interactive-image-chronologia